Gözlerimi açtığımda gördüklerim pek de hoşuma gitmemişti.Herşey karmaşık ve yabancı.Adına hayat demişler dünya demişler ve gelmiştik birkere çare yok.Sonra yürümeye hatta yaramazlık yapmayı öğrendim.Güzeldi sanki dünya sürprizleri boldu.Oyun oynamak varmış bizim için anlamaya başladım burası güzel bir yer.

82 de babam rahatsızlandı.Sonra eve getirildi.Beraberin de insan akımı bilirsiniz işte.Ülker pöti bör bisküvi şişe şişe kolonyalar sevgili babamın yatağının yanıbaşına bırakılıyor bense olan biteni anlamaya çalışıyordum.Sokağa çıkmayı öğrendim.Komşu kavramını öğrendim.Mutlu insanlar gördüm.83 yılının mayıs ayında yeni evimiz tamamlanmış ve Arçelik marka yeşil bir pırpıra eşyalarımızı yükleyip taşınma hadisesi ve ardından yeni mahalle yeni ev eski mahalle kavramlarının dilimize dolaştığı kazındı hafızama.Yeni evimizin karşısında bir bakkal vardı.84 yazında önemli bir dönüm noktası oldu.Giyindirdiler kuşandırdılar ikimizi ağabeyimle.Bir kalabalık ki sormayın.Emir Sultan hazretlerinin kabrinde dua edilirken içimden kurtuluş planları yapsam da başarılı olamayacakmış gibiydim sanki.Dayımın Ford Orion arabasının eninden kaset takmalı teybine uzun hava eşliğinde evin yolu tutuldu ama o yolu siz birde bana sorun.Kapının önüne yanaştı araba.Ana! one kapım açıldı ayakkabım gitti.Derken diğeri de gitti.Ne oluyor ne istiyor bu adamlar benim ayakkabılarımdan bilmem ki.Aha şapkam da yok kafamda.Sonra iri yarı amcamın kucağında buldum kendimi.Abimi de muhterem sünnetçinin huzuruna aldılar.Sonra beni aldılar içeri.Buraya kadar güzel.Konsantre oldum kabullendim ben bu sünneti de ne o öyle millet hep bir ağızdan tekbir getiriyor ki.Korktum.Hemen yatağa yatırdılar işlem tamamlandıktan sonra.Kesme şeker kutusunu malum bölgeye koyup çarşafı örttüler üzerime.Bitti diyordu herkes.

85 yılından 86 ya gireceğimiz yılbaşında teyzemlerde toplandık.Abim de ortaokul çağına gelmişti.Bizde kasetçalar olmamasına rağmen abimde sayısız kaset vardı.Hepsini almıştı yanına o gece.Metz marka müzik setine bir takıyordu dinliyorduk şarkıları.Ben o gece müzikle tanıştım. Hatırlayabildiğim kadarıyla DJ PANAROMA serisinden bir bir kaç kaset sonra.My name is Hakan I LOVE YOU sloganlaşmıştı sanki.Malum şarkılar self control, big in japan,you my heart.. gibi.O gece ben ezberlemiştim bile bu şarkıları.86 yazında bir çadırımız vardı orta direk bir tatil kampında.Abim 90lık bir kasede M.Talking in You My haert, Cheri cheri ve brother loi şarkılarının sürekli tekrarlı bir kaydını yaptırmış ve Metz müzik setinde sonses bağıra bağıra dinliyorduk. Ama hayatın tadı vardı o zamanlar her ne kadar buzdolabı kutusundan yapılmış bir wc miz olsada herkes çok mutluydu umut doluydu şimdi anlıyorum. Hani big in japan şarkısının nakarat kısmında arka planda sağ sol yapan bir gitar tonlaması var ***big in japan*** allright big in japan*** diye giden bir melodi.Ben o zaman şarkının işte burasına vurulmuştum.Müzikte arka planı erken keşfetmiştim.80ler müzikte arka plan zenginliği olarak mükemmel ötesi.Neden bıkamıyorsunuz işte cevabı, zengin müzikalite ve arka plan.Şimdiki gibi bir pc ile dijital olarak atanmış soundlar değil.Göznuru emek ve sevgi ile yapılan parçalardı o zamanlarınki.Gerisi de düşünülmezdi albüm satar mı kaç para kazanırım vs.

Çok şey var anlatılacak 80lerden.İnanın son 10 yılımı anlat deseniz 80lerdeki hayal mayal hatırladıklarım kadar tutmaz! Neydi o yılların büyüsü? Hadi ben çocuktum toz pembe gördüm herşeyi.Babamda mı toz pembe görüyordu diğer büyüklerimde mi? Arıyorlar o yılları.Mutluyduk herkes mutluydu huzurluydu diyorlar hepsi.

Ferideye aşıktım ben o zamanlar.Kapı komşum.Balkonumuza taş atardı beni çağırmak için.Balkona çıkardım saatlerce konuşurduk.Ona ulaşamayışımdan mıdır nedir çok hoşuma giderdi onunla sohbet etmek arada 3-4 metre varken.Life is live ı beraber az mı haykırdık biz onunla balkonda.